Ağu 12, 2018

Posted by in Kitap | 0 Comments

VADİDEKİ ZAMBAK

VADİDEKİ ZAMBAK

VADİDEKİ ZAMBAK /Honore De Balzac

Fransız yazar, Honore De Balzac’ın kaleminden realist bir eser, imkansız bir aşkın hikayesi ; Vadideki Zambak
Felix, aile sevgisinden ve sıcaklığından yoksun büyüyen hayatının birçok aşamasında acı ve yoklukla mücadele veren bir gençtir. Öğrenimi Paris’te tamamlar ve ailesinin yanına Tours’a döner.


Tours’ta baloya katılır ve kendisini güzelliğiyle etkileyen genç bir kadın olan Kontes Henriete de Mortsauf karşılaşır . Güzelliğini zambaklara benzettiği kontesin ise mutsuz bir aile yaşamı vardır. Felix, kadının saygınlığı yüzünden duygularını bastırıp kadınla arkadaş olur. Henriete de Felix’i çocuğu gibi sever. Çünkü kocasına ihanet etmeyi istemez. Felix’i sırdaş edinir. Felix , Paris’e görev almak için gidecek olması ikisinde derinden yaralar. Henriete , Felix’e yolda okuması için bir mektup verir. Mektupta Felix’e olan sevgisini anne sevgisi olarak işler. Ona birtakım öğütler verir.
Bir müddet sonra Henriete’nin kocası hastalanması ve Felix’in geri dönüşü ,onları birbirlerine daha da yaklaştırsa da, Felix’in  Lady Duddey adında bir kadınla tanışması ile ,bu haberi alan Henriete’in kederi başlar. Bu, sevgiye karşılık veremeyişinin ve kıskançlığının kederidir. Felix , haberi son anlarda alır ve yola koyulur. Son bir kez görüşme fırsatı yakalarlar.

Eserin konusunun gerçekçi olması okuyucuyu kitap başında tutmaya yetiyor. Elinize aldığınızda sonunu merak ettiğiniz için hızlıca bitirmek isteyeceğiniz bir eser. Konu edinilen aşkı hissetmenizi sağlayacak bir anlatıma sahip. Sonunda duygulandıran lirik anlatım.

“bir flütün deliklerinde notalar nasıl taksime uğrarsa, onun ruhunun sesi de ağzından çıkan kelimelerle öyle dağılıyordu. ruhundan kopan bu ses insanın kanını harekete geçiriyordu. kendisi farkında bile olmadan kelimelerin manalarını genişletiyor, insanın ruhunu insanüstü bir aleme sürüklüyordu. sonraları, kaç defa bitmesi gereken bir münakaşaya devam etmesine müsaade etmiş; insan sesinin bu konserini dinlemek, dudaklarından çıkan o havayı teneffüs etmek, onu göğsümde sıkmak arzusu ile kaç defa kendim haksız yere azarlatmışımdır. gülebildiği zaman kahkahaları bir kırlangıç ötüşüne benziyordu.

“henüz bilinci yerinde,henüz yaşam dolu bir ruhun veda çığlığıdır bu;yarattığı felaket yüzünden en ufak bir pişmanlık duymayacağın kadar büyük mutlu bir ruhun hoşçakalıdır.”

Baran ÇELİK

 

 

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir