NERUDA’NIN POTACISI May05

Tags

Related Posts

Share This

NERUDA’NIN POTACISI

NERUDA’NIN POSTACISI/Antonio Skarmeta

Pablo Neruda bir şair aynı zamanda bir siyasi kişiliktir. Yaşamı boyunca güçlü siyasi duruşuyla tanınan Neruda, ülkesindeki ve İspanya’daki faşizme karşı durmuştur. 1970 yılında Şili başkanlığına aday gösterilmiş, ancak daha sonra başkan seçilen Salvador Allende’yi desteklemiştir. Allende seçilince Neruda’yı Şili’nin Fransa elçisi olarak görevlendirdi. 1971 yılında edebiyat dalında Nobel Ödülü aldı. 1972 yılında sağlık sorunları nedeniyle elçilik görevini bırakarak Şili’ye döndü.
Kendisi Nazım Hikmet adına Barış Ödülü almıştır. Bir kongrede Nazım Hikmet ile ilgili ‘Onun (Nazım Hikmet’in) yanında biz şair bile olamayız’ diyerek Nazım Hikmet’i övmüştür.


Kitap tam bu dönemde geçen olaylar üzerine kurgulanmış bir aşk ve günlük yaşam öyküsü. Dili çok naif yormayan bir üslubu var. Tutkulu bir kaderini sevmeyen adamın öyküsü aslında. Bu noktada Neruda ve kahramanı birleştirmiş yazar. Neruda da siyasi duruşu olan bir yazar; roman kahramanıda öyle denizci olmayı reddeden bir balıkçı oğlu. Hayalperest kahramanımız, sanat ve sinema seviyor. Bunun için yaşadığı söylenebilir. Sinema seyretmek için başlıyor Neruda’nın postacısı olmaya. O kadar çok git gel yaşıyor ki tıpkı hayatındaki gibi. Ama bir an bir kadın bir bakış bir temas herşeyi değiştiriyor. Kimin böyle bir anı yoktur ki. Bu noktada yazar kahramanımızı yine Neruda ile kesiştiriyor. Verdiği siyasi karar ile Kahramanın verdiği ömrünü bu kızla geçirme istencini aynı kefeye koymuş yazar ve bu şekilde Neruda ile kahraman özdeşleşmiş.


Neruda şiirlerinin eşlik ettiği bu roman dönemin tüm gerçeklerini bir aşk öyküsü kurgusunda kısacık ve fakat gayet anlaşılır aktarmış. Dönemin siyasi çalkantısı yanında dönemin yaşam tarzı ve özlemi, yokluğu, varlığı, kaybedilince anlaşılan tüm güzel unutulmaz değerleri anlatıyor roman. Mizah ve çok az erotizm var bir de. Bu arada bu küçük kitabın filmi de çekilmiş ve seyirci tarafından sevilmiş
Keyifle okuyunuz!

Ömer AYDEMİR

468 ad