Eki 29, 2017

Posted by in Şiir | 0 Comments

HAYATTA BEN EN ÇOK BABAMI SEVDİM

HAYATTA BEN EN ÇOK BABAMI SEVDİM

[et_pb_section fb_built=”1″ transparent_background_fb=”off” transparent_background=”off” admin_label=”section” _builder_version=”3.0.64″ background_color=”#000000″][et_pb_row admin_label=”row” _builder_version=”3.0.47″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”3.0.47″ parallax=”off” parallax_method=”on”][et_pb_text admin_label=”Text” _builder_version=”3.0.64″ background_size=”initial” background_position=”top_left” background_repeat=”repeat” text_text_color=”#ffffff” inline_fonts=”Dancing Script”]

HAYATTA BEN EN ÇOK BABAMI SEVDİM /

Can Yücel

 

 

 

Hayatta ben en çok babamı sevdim 
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk 
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek- 
Nasıl koşarsa ardından bir devin 
O çapkın babamı ben öyle sevdim

Bilmezdi ki oturduğumuz semti 
Geldi mi de gidici-hep, hep acele işi! 
Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi 
Atlastan bakardım nereye gitti 
Öyle öyle ezberledim gurbeti

Sevinçten uçardım hasta oldum mu 
40’ı geçerse ateş, çağrırlar İstanbul’a 
Bir helalleşmek ister elbet, diğ’mi, oğluyla! 
Tifoyken başardım bu aşk oyununu 
Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu

En son teftişine çıkana değin 
Koştururken ardından o uçmaktaki devin 
Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için 
Açıldı nefesim, fikrim, canevim 
Hayatta ben en çok babamı sevdim…

 

 

 

[/et_pb_text][/et_pb_column][/et_pb_row][/et_pb_section]

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir