Benim Kahramanlarım-Ahmet ÜMİT

Sancho Panza

Cervantes’in muhteşem romanı Don Kişot’un ana karakteri her ne kadar Don Kişot’sa da,Sancho Panza’sız bir Don Kişot düşünülemez.Sancho Panza, çılgın Don Kişot’un aklıselim tarafı gibi görüldüğü halde,Don Kişot’la beraber birbirinden tuhaf maceralara atılması bile,kendine münhasır bir karakter olarak edebiyat tarihine geçmesi için yeter de artar bile.

Peçolin

Lermançov’un Zamanımızın Bir Kahramanı adlı romanının anakarakteri olan Peçolin,sevgisizliğin,yüzeyselliğin,sürekli haz peşinde olup da hazzı bie küçümsemenin,sorumsuzluğun;bunların hepsinin bir araya gelip bir kişide cisimleşmesinin edebi halidir.Belki de dünya edebiyatının ilk anti-kahramanlarından biridir.Lermantov,yaşadığı zamanın bir kahramanı olarak sunmuş onu ama bizim zamanımızın da kahramanı artık Peçolin.

 

Hercule Poirot

Agatha Christie’nin ünlü dedektifi.Hercule poirot’un her cinayeti çözmesi bir anlamda aklın zaferidir.Onun deyimiyle ”gri hücreleri” çalıştıran,sonuca ulaşır.Titiz,şık ve tamam,biraz kasıntı belki.Ama hak etmiyor mu?Hak ediyor!

Oblomov

Gonçarov’un bu unutulmaz karakterinin ünü edebiyatın dışına taşmış,bir tembellik biçimi olarak ”Oblomov”luk başlı başına bir terim haline gelmiştir.Tartışmasız,dünya edebiyatının en tembel ve en etkileyici karakterlerinden biridir Oblomov.

Prens Mışkin

Dostoyevski’nin Budala’sının bu olağanüstü karakteri,fazla iyiliğin budalalık olarak algılandığı bir dünyanın kahramanıdır aynı zamanda.Kusursuz saflık,gerçekten de bu kirli dünyanınkaldıramayacağı bir özellik midir?Oysa haklı olan hep Mışkin’dir!

 

Zebercet

Yusuf Atılgan’ın Anayurt Oteli’nin Zebercet’i,Türk edebiyatının en tanınmış anti-kahramanlarından biridir.İçe kapanıklıktan,vahşiliğe,özgüven eksikliğinden,kişilik sapmalarına nasıl hızla geçebildiğini gösteren psikolojik bir olgudur.Diğer yandan tutkunun,saplantılı bir tutkunun esir aldığı ayrıksı bir karakter olarak edebiyatımıza damgasını vurmuştur.

Quasimodo

Victor Hugo tarafından 1831’de yazılan Notre Dame’ın Kamburu romanının kahramanı Quosimodo,dış görünüşün insan ruhuyla nasıl taban tabana zıt olabileceğini kanıtlayan bir iyilik simgesi olarak ele alınır.Kambur ve çirkin,bir o kadar da temiz kalpli.Çingene Esmeralda’ya duyduğu-imkansız-aşk ise,onu dünya edebiyat tarihinin en büyük aşıklarının arasına koyacak güçtedir.

 AKSİ/Ekim 2017

468 ad