Eki 23, 2017

Posted by in Kitap | AYLAK ADAM için yorumlar kapalı

AYLAK ADAM

AYLAK ADAM

 

AYLAK ADAM/Yusuf Atılgan

  Yusuf Atılgan(1921-1989) kalemi iyi olmasına rağmen çok az eser vermiş bir yazar. Yazdığı her iki roman da -Aylak Adam,Anayurt Oteli-Türk yazın tarihinin kült romanları arasına girmiş ve defalarca baskıları yapılmıştır.Ayrıca Anayurt Oteli sinemaya da uyarlanmıştır.    

Yazdığı ilk romanı -Aylak Adam’ı – 3 yıl ara ile iki defa okuma şansım oldu.Aylak Adam, bana göre yazarın diğer kitabına göre daha akıcı bir dile ve daha sade bir anlatıma sahip,zevkle okunabilecek bir roman olmasının yanı sıra,kendimizden birşeyler bulabileceğimiz,yaşadığımız çağı,toplumu,kendimizi ve alışkanlıklarımızı da düşündürtüp,sorgulatabilecek iyi bir roman. Romanda; kahramanımızı “C.” adı ile tanıyoruz. Aylaklık yapabilmesi için gerekli olan unsurlara -babasından miras kalan bol para ve çalışmamanın getirdiği bol vakit- fazlasıyla sahip bir karakter olan “C.” yaşamın tekdüzeliğine,alışılmışlıklara ve alışkanlıklara kendi bilgece tavrı ile her koşulda karşı duran bir karakter.İnsanlara,olaylara ve ilişkilere farklı bakış açısına sahip bir kahramanımız var romanda.Bu farklılıkta; çocukluk ve ilk gençlik yıllarında babasından nefreti,anne sevgi ve şefkat eksikliği gibi nedenlerin olduğunu düşünülebilir.”C.” İstanbul’un farklı yerlerinde,hayatta tek gerçek tutamak olarak tanımladığı sevgiyi aramaktadır,belki de bulamayacağını bile bile.”C.”‘sevgiyi arama sürecinde,hayatın sığlığını,insanın yalnızlığını,belki de bazen en önemli ilişkilere teğet geçebileceğimizi gösteriyor.”C.”‘yi içindeki arayışı bir türlü sonlandıramayacak ve yalnızlığa mahkum bir karakter olarak değerlendiriyorum.Yalnızlığa ve arayışa mahkum bir karakter.Akılda kalan güzel bir roman,belki okuyup hayatım değişti diyemeyeceğiz ama bu romanı okumamak bir eksiklik olurdu. Son olarak romanda altını çizdiğim bazı cümleleri sizinle paylaşmak isterim. “Ne yamansınız dökme kalıplarınızla;bir şeyi onlara uydurmadan rahat edemezsiniz.” “İnsanlardaki her duygu bir renktir.”“Kornasını ötekilerden başka öttüren bir şoför,çekicini başka ahenkle sallayan bir demirci bile ikinci gün kendi kendini tekrarlıyordu.Yaşamın amacı alışkanlıktı,rahatlıktı.Çoğunluk çabadan,yenilikten korkuyordu.” “Yalan! Beni sevseydin o günün 23 Temmuz olduğunu bilmezdin.” “Huzurunu yaşadığı günde bulamayan insana kurtuluş yoktu.” “Sustu.Konuşmak gereksizdi.Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti.Biliyordu;anlamazlardı.”

Vedat ÇAKIRTEKİN

Comments are closed.